Tijdsplanning: waarom we onze werkdagen meer moet plannen zoals de Kelten

tijdsplanning

De hoofdredacteur van een tijdschrift waarvoor ik schrijf, belde vorige week dat mijn artikel nog niet goed genoeg was. Ze vroeg of we de tekst even konden doornemen.

Het is altijd een kleine dreun als je werk ter discussie staat, dus ik sprong op uit mijn stoel en klikte het nieuwsstukje waar ik aan werkte weg. In de bijkamer van mijn coworking-kantoor voerde ik een gesprek over wat er aan het artikel schortte.

Toen ik terugkwam bij mijn laptop, was ik nog steeds een beetje uit mijn doen. Ik vergat het nieuwsstukje waar ik mee bezig was en begon met opstellen van achterstallige rekeningen. Daarna nam ik me voor om het bekritiseerde artikel te verbeteren. Totdat me te binnen schoot dat ik een telefonische interviewafspraak was vergeten, dus ik pakte de telefoon, maar ik was te laat. De geïnterviewde was niet meer bereikbaar. Kortom: ik faalde hopeloos op het onderdeel tijdsplanning. Ik werd boos op mezelf en kon me nauwelijks nog concentreren.

Toen ik naar huis ging, had ik het gevoel dat de dag een loopje met me had genomen. Op dat moment schoot me een advies te binnen dat ik kreeg van een druïde, een Keltische priester die ik twee jaar geleden interviewde .

Wijsheden

Ik sprak de man een tijdje geleden voor een artikel over de langste dag van het jaar (de zonnewende) dat ik schreef voor de Volkskrant.

Voor een apart informatieblokje bij het verhaal vroeg ik hem welke Keltische wijsheden nu nog van pas komen in het moderne leven. Zijn antwoord was verrassend praktisch: we moeten meer plannen zoals de Kelten.

‘De Kelten zagen de zonsondergang als het begin van de dag. Dat was de periode waarin ze plannen maakten, daarna gingen ze slapen en de volgende dag voerden ze hun plannen uit. Tegenwoordig zijn we dat ritme kwijtgeraakt. De meeste mensen gaan slapen en beginnen aan hun dag zonder dat ze op een rijtje zetten wat ze zullen gaan doen. Dat vind ik een verkeerde ontwikkeling’

Ik heb normaal gesproken niet veel met volkswijsheden. Maar in de afgelopen jaren heb ik meerdere malen aan het advies van de Keltische priester gedacht, vooral als ik ’s ochtends achter mijn computer ging zitten en niet precies in mijn hoofd had wat ik die dag zou gaan doen.

Op één of andere manier is het dan vaak te laat om alles nog op een rijtje te zetten en te plannen. Het voelt alsof ik in een boot stap zonder stuur: elke golfje brengt me uit balans: een mailtje, een telefoontje of een andere afleiding.

In dit soort periodes ben ik meer verstrooid, minder productief en vaak ook wat minder tevreden over mezelf.  Het gekke is dat het gevoel bijna onmiddellijk verdwijnt als ik een paar dagen ga plannen volgens het advies van de druïde.

Tijdsplanning

Voordat ik naar bed ga, maak ik een tijdsplanning waarin de volgende zaken aan de orde komen.

  1. Wat zijn mijn belangrijkste projecten morgen?
  2. Hoe veel tijd ga ik aan die verschillende taken besteden?
  3. Wanneer ga ik mijn mails beantwoorden en telefoongesprekken voeren?

Dit kost hooguit vijf minuten en het leidt tot een tijdsplanning als dit:

  • Twee stukjes voor nu.nl – 4 uur werk
  • Een interview voor een artikel in Quest – 1 uur werk
  • Schrijven aan een groot artikel voor de Volkskrant – 2 uur werk
  • Mail beantwoorden:  om 9 uur en 16 uur

Het klinkt misschien niet aanlokkelijk om je vlak voor het slapen nog met werk bezig te houden. Maar ik word juist rustiger als mijn planning voor het slapengaan af is: mijn hoofd is leeg als ik in bed stap en het is alsof mijn schema voor de volgende dag zich tijdens het slapen beter verankert in mijn hersenen.

De volgende dag voelt het niet meer alsof ik in een bootje op zee dobber, maar alsof ik door een tunnel loop: ik concentreer me veel beter op mijn artikelen en stel mijn e-mails en telefoongesprekken uit tot een moment waarop ik er tijd voor heb. Vooral bij het schrijven van langere artikelen is die focus volgens mij enorm belangrijk.

Natuurlijk val ik regelmatig terug in mijn oude patronen, maar als ik me weer een paar dagen erg onproductief voel, weet ik wat me te doen staat: diezelfde avond nog aan de volgende dag beginnen, net als de Kelten. Ik denk dat die methode voor iedereen kan werken. Misschien moeten we weer iets meer gaan plannen zoals dit primitieve volk.

De Kelten leefden ongeveer 1000 jaar voor het begin van onze jaartelling in bijna heel Europa, ook in het gebied dat nu Nederland is. Zelf waren de Kelten overigens geen schrijvers, ze hadden een traditie van verhalen vertellen – mondeling dus. Ze kenden geen eigen schrift.

* De Keltische druïde die me advies gaf over plannen, heeft een boek geschreven: Het pad van de druïde. Ik heb het zelf (nog) niet gelezen

Wil je meer professionele schrijftips? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief of volg me op Twitter.

 

 

 

 

 

 

 

 

4 Comments, RSS

  1. wilma mei 27, 2016 @ 7:57 am

    ‘Ik besefte me…’ Daar ben ik gestopt met lezen.

    • dennisrijnvis mei 27, 2016 @ 8:58 am

      Dank voor de verbetering wilma. Ja, ik maak wel eens fouten. Jammer dat je meteen bent gestopt met lezen.

  2. Conny Hoogendoorn mei 30, 2016 @ 6:51 am

    Wat fijn, Wilma, dat jij nooit fouten maakt.
    Fijne tips, Dennis. Dank je wel.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Ontvang maandelijks de beste schrijftips (gratis)

Verhelder je teksten